Wagony bezprzedziałowe serii 120A weszły do produkcji w roku 1972. Wagony były produkowane w Państwowej Fabryce Wagonów we Wrocławiu. Zastosowano w nich szereg rozwiązań konstrukcyjnych stosowanych już w EN57. Skierowane zostały do obsługi ruchu lokalnego na liniach niezelektryfikowanych, w których liczba podróżnych była za mała, by stosować pojemne wagony piętrowe typu Bhp, a za duża dla wagonów motorowych. Niektóre wagony tego typu były budowane na eksport do Rumunii.
Wagony 120A zostały zaprojektowane do jazdy z prędkością 140km/h, jednakże prędkość ta została obniżona do 120km/h, co w zupełności wystarcza aktualnemu charakterowi użytkowania. Wagon posiada 80 miejsc siedzących. Mają drzwi skrzydłowo łamane podwójne – jest to cecha charakterystyczna tych wagonów – znajdujące się w 1/3 i 2/3 długości składu. W wagonie zastosowano też taki sam układ siedzeń, czyli podwójne ławki ze wspólnym oparciem i przejściem pomiędzy nimi. Zastosowano tylko półmiękkie siedzenia pokryte skajem podobnie jak w wagonach Bhp. Wagony mają ogrzewanie elektryczne oraz parowe, jednak ze względu na brak używania tego ostatniego, większość instalacji parowych jest niesprawna lub zdemontowana. Istnieje tylko kilka tras, w których ten system ogrzewania jest wykorzystywany. W niektórych wagonach tego typu, stosowanych jako doczepne, zamontowane jest własne ogrzewanie typu Webasto, ze względu na brak możliwości ogrzewania wagonu przez ciągnący go autobus szynowy.
Toalety zostały umiejscowione w krańcach wagonów. Ze względu na układ siedzeń podobny do wagonów z westernów wagony te zyskały przydomek „bonanza”.
| Wagon 120A w przejściowym malowaniu krakowskim (fot. Daniel Urbanowski, www.1435.pl) |
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz
Anonimowe komentarze nie będą akceptowane