Najważniejsza w Rudzie Śląskiej stacja kolejowa, znajduje się w ciągu linii 137 Katowice - Legnica. Została otwarta dla podróżnych pod koniec 1845 roku, w wyniku budowy połączenia Wrocławia z Mysłowicami. Nosiła wówczas nazwę Morgenroth. Dopiero w roku 1922, po włączeniu Śląska do Polski, nastąpiła zmiana nazwy na Chebzie, choć XIX. wieczne wzmianki informują raczej o pisowni Hebzie. Nazwę Ruda Śląska Chebzie dworzec zyskał dopiero w roku 1960.
Pierwszy budynek powstał w roku 1859, po zbudowaniu nieużywanej dziś linii Kochłowice - Bytom. Podczas drugiej rozbudowy dworca, w latach 1900-1902, budynek hali zyskał dzisiejszy wygląd. Stacja składa się z peronu wyspowego, położonego na głównej linii kolejowej. Peron przeszedł niedawno modernizację, wraz z prowadzącym do niego przejściem podziemnym. Po drugiej stronie zabudowań stacyjnych znajduje się nasyp dawnej linii do Kochłowic i Bytomia. Mieści się na nim zdewastowany peron z dwiema krawędziami, który od zawsze pozbawiony był zadaszenia. Dojście zapewniał krótki tunel i schody na płytę peronu, dostępne z poziomu placu przed dworcem kolejowym. Obecnie peron jest od dawna nieczynny, a przejście zostało zasypane.
Budynek dworca, znajdujący się w latach 2006-2010 (skreślony) na liście Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego, mimo przyjemnej powierzchowności znajduje się w złym stanie. Odświeżona przez kilku laty elewacja daje złudzenie ładu i jakości tego zabytkowego budynku. Wnętrze jednak skrywa ponurą, nieprzyjemną rzeczywistość.
|
| Ściana frontowa od wewnątrz |
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz
Anonimowe komentarze nie będą akceptowane