Linia kolejowa 108, wchodząca w skład zarówno
Galicyjskiej Kolei Transwersalnej, jak i Pierwszej Węgiersko-Galicyjskiej Kolei
Żelaznej, na odcinku Nowy Zagórz – granica państwa, otwarta została w dwóch
etapach. Najpierw, na początku września 1872 roku uruchomiono trasę z
Krościenka do Ustrzyk Dolnych, o długości 8 kilometrów. W listopadzie tego
samego roku otwarto przeprawę z Ustrzyk do węzłowej stacji Nowy Zagórz. Odtąd
cały odcinek trasy ma długość 44,5 kilometra. Ze względu na stan infrastruktury
obowiązywało tam ograniczenie prędkości do 30 km/h, a obecnie, decyzją PKP PLK,
trasa jest całkowicie wyłączona z eksploatacji.
Linia miała bardzo ważne znaczenie zwłaszcza w
okresie I wojny światowej, kiedy to służyła zaopatrzeniu Twierdzy Przemyśl. Po
wojnie, wskutek pojawienia się nowych granic, jej rola osłabła. Ze względu na
ustalenia Traktatu z Trianon, Węgrzy zostali zmuszeni do rozebrania drugiego
toru na wszystkich liniach kolejowych w swoim państwie. Nie inaczej stało się i
z odcinkiem Mihályi – Łupków, co
wpłynęło bezpośrednio na likwidację 2. toru między Nowym Zagórzem a
Krościenkiem. Po II wojnie światowej linia na krótko odzyskała znaczenie,
dzięki jej przystosowaniu do składów szerokotorowych. Pociągi ze wschodu mogły
dojechać z Chyrowa do Jasła i na południe, przez Łupków aż do słowackiego
Humenne.
Największymi dworcami
na tym odcinku Transwersalki są Nowy Zagórz i Krościenko, znajdujące się na
granicy Polski i Ukrainy (przejście graniczne). Budynki wykonane w klasycznym
dla Galicji stylu, pełnią całkiem inne funkcje niż przewidziano. Linia posiada
wielki potencjał turystyczny, jednak obecnie grozi jej całkowita, fizyczna
likwidacja.
| Dworzec Nowy Zagórz (fot. Lowdown, pl.wikipedia.org) |
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz
Anonimowe komentarze nie będą akceptowane