Stacje kolejowe Polski - Nowy Sącz

Stacja kolejowa w Nowym Sączu powstała podczas budowy linii kolejowej nr 96 z Tarnowa do Leluchowa. Jej uruchomienie miało miejsce 18 sierpnia 1878 roku, pod nazwą Neu Sandec, jako że dworzec znajdował się wówczas na terenie austriackim. Po odzyskaniu niepodległości nazwę zmieniono na polski Nowy Sącz, która na krótko, podczas II wojny światowej, ustąpiła po raz kolejny niemieckiemu Neu Sandez. Stacja stanowi część Kolejowego Szlaku przez Karpaty oraz jeden z najważniejszych dworców Galicyjskiej Kolei Transwersalnej.

Pierwotny budynek dworca nie istnieje. W jego miejsce wzniesiono kolejny, secesyjny już gmach, budowany w latach 1908-1909. Jego bryła i wystrój architektoniczny upodabnia go do innych dworców galicyjskich, budowanych w podobnym okresie, jak m.in. gmach w Tarnowie. Budynek podzielony jest trzema piętrowymi pawilonami, z których środkowy - stanowiący główne wejście dworcowe - zwieńczony jest łamanym dachem. Elewacja frontowa dworca zdobiona jest sztukaterią. Od strony peronów zachowało się pulpitowe zadaszenie wsparte na ozdobnych, żeliwnych słupach.

Stacja składa się z dwóch peronów: pierwszego, z jedną krawędzią, przyległego bezpośrednio do budynku dworca, oraz drugiego – wyspowego, z charakterystycznymi brutalistycznymi ławami pod wiatami z blachy. Dojście do peronów zapewnione jest w poziomie szyn, jak i poprzez kładkę po zachodniej stronie stacji. Kładka posiada interesującą właściwość, gdyż nie jest zabudowana na sztywno, przez co chodzenie po niej powoduje powstawanie nieprzyjemnych drgań. Duży obszar stacji zajmuje część towarowa i bezpośrednio do niej przyległe tereny dawnego ZNTK Nowy Sącz, obecnie znane jako NEWAG S.A. Dworzec przeszedł modernizację.

 

Kierunek: Krynica

Kierunek: Stróże

Tory na terenie NEWAG-u

Perony widziane z kładki

I rzeczona kładka

Wiata przy peronie 1

Wejście główne ze sztukaterią