Historia polskiej komunikacji - elektrowóz EP07

Po erze "anglików", czyli elektrowozów EU06, przyszły nowe pojazdy serii EU07. Te uniwersalne lokomotywy elektryczne spisywały się dobrze, jednak w celu poprawy parametrów jezdnych i lepszego dostosowania ich do obsługi ruchu pasażerskiego, w roku 1995 rozpoczęto przebudowę tychże pojazdów na typ pasażerski. Tak też powstały elektrowozy EP07, stanowiące dzisiaj ważną grupę pojazdów, prowadzących pociągi PKP Intercity na terenie Polski.

Początkowo przebudowie ulec miały jedynie pojazdy serii 303E. W ostatecznym rozrachunku zabrano się jednak za obie grupy pojazdów EU07 - 4E oraz 303E. W ciągu dziesięciu lat (1995-2005) w zakładach w Oleśnicy, Mińsku Mazowieckim, HCP Cegielski w Poznaniu, oraz w nowosądeckim Newagu, przebudowano ogółem 48 sztuk serii 4E oraz 117 elektrowozów z serii 303E. Część z nich trafiła do Przewozów Regionalnych, a następnie do PKP Intercity.

Przebudowa obejmowała wymianę silników na jednostki o większej dopuszczalnej temperaturze pracy, oraz zmianie przełożenia przekładni. Nie podniosło to jednak prędkości konstrukcyjnej pojazdów (120 km/h) ze względu na niedostosowane przenoszenie napędu przez zastosowanie łożysk ślizgowych.

Jak dotąd ze stanu skreślono 10 jednostek: siedem ze względu na nieopłacalny remont, a pozostałe trzy po wypadkach. Pojazdy te znane są pod potoczną nazwą "budyń" ze względu na budyniową malaturę, stosowaną przez PKP Przewozy Regionalne (barwy kremowo-bordowe, jak budyń waniliowy z sokiem malinowym).

Kawalkada EP07 na torach postojowych stacji Kraków Płaszów