Historia polskiej komunikacji - Jelcz 272 MEX

W kilka lat po II wojnie światowej Polska stanęła przed poważnymi trudnościami w transporcie zbiorowym na terenie intensywnie rozwijających się miast i aglomeracji. W ofercie krajowej brakowało modelu autobusu, który mógłby sprostać wymaganiom obsługi sporych potoków pasażerskich. Ponieważ Jelczańskie Zakłady Samochodowe produkowały dotychczas raczej autobusy międzymiastowe (zresztą na licencji czechosłowackiej Škody), to postanowiono, że z powodzeniem mogą one zająć się tworzeniem także wozów miejskich.

Takim oto sposobem, w roku 1963, rozpoczęła się w Polsce produkcja autobusów, na licencji czechosłowackiego pojazdu Škoda 706 RTO MEX (miejski eksportowy), oznaczoną u nas jako Jelcz 272 MEX. Pojazd ten stanowił niejako rozwinięcie autobusu Jelcz 043, opierający się zresztą także na modelu Škoda 706 RTO - międzymiastowej wersji czechosłowackiego autobusu.

Do Polski trafiały z południa kompletne podwozia. Początkowo także karoseria wykonywała była z materiałów dostarczanych przez Karosę (jak to się działo w przypadku autobusów Škoda). Autobusy przeznaczone były do przewozu 81 pasażerów, dla których dostępne było 28 miejsc siedzących. W stosunku do Jelcza 043 we wnętrzu odmiany miejskiej zlikwidowano nadokienne półki bagażowe oraz bagażnik dachowy.

Do napędu tego pojazdu zastosowano importowany z Czechosłowacji wyposażony w bezpośredni wtrysk paliwa, 6-cylindrowy, rzędowy silnik wysokoprężny typu Škoda 706RT o pojemności skokowej 11781 cm³ i mocy maksymalnej 117,6 kW (160 KM). Jednostka napędowa zblokowana została z 5-biegową manualną, niesynchronizowaną skrzynią biegów.

Produkcja modelu zakończyła się rozpoczęciem współpracy z Berliet i wdrożeniem do produkcji autobusów PR110. Ostatni Jelcz 272 MEX zjechał z taśmy w roku 1977.

Jelcz 272 MEX w Białymstoku (fot. Wistula, pl.wikipedia.org)