W połowie XIX wieku podparyska kolej podzielona była na pięć kompanii. Każda z nich posiadała własny dworzec i odrębną linię. Dzisiaj wszystkie te stacje stanowią główne dworce Paryża. Firmy nie były zbyt zachwycone perspektywą budowy szlaku łączącego konkurujące ze sobą przedsiębiorstwa. Dodatkowych problemów nastręczyła chwiejna sytuacja polityczna i rewolucja lutowa 1848 roku. Ostatecznie udało się otworzyć pierwszą część linii okrężnej, co stało się w 1852. Całość „małej opaski” domknięto przed odbywającą się w Paryżu w 1867 roku wystawą światową. Niestety, pociągi na Petite Ceinture nie jeździły zbyt długo. Większość linii została zamknięta dla ruchu już w dwudziestoleciu międzywojennym. Jedynie odcinek z dworca Saint-Lazare do Auteuil doczekał się elektryfikacji i obsługiwał składy pasażerskie do 1985 roku. Dziś i on pozostaje zamknięty.
Niemal trzydzieści lat po zamknięciu dla ruchu ostatniego fragmentu linii, w świetle prawa Petite Ceinture nadal funkcjonuje, a wejście na jej tory karane jest mandatem w wysokości 140 euro. Chętnych na nostalgiczny spacer jest więc niewielu – najczęściej zjawiają się tutaj bezdomni i eksploratorzy miejskich zaułków. Linia biegnie między budynkami niemal w samym centrum ogromnej aglomeracji, ale w głębokim wykopie panuje cisza i spokój. Zupełnie jakby nagle miasto wokół przestało istnieć.
| Paryż w roku 1859, gdy istniała tylko część "małej opaski" (fot. ThePromenader, en.wikipedia.org) |
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz
Anonimowe komentarze nie będą akceptowane