W tramwajach tych zastosowano wyposażenie wnętrza analogiczne jak w tramwajach 13N, oraz, identycznie jak u swoich protoplastów, w rozruch stycznikowy. Niestety, pojazdy te miały poważną wadę konstrukcyjną. Przednia i tylna szyba tramwaju nachylone były pod ujemnymi kątami do pionu (w stronę jezdni), przez co wieczorem światła samochodów oślepiały motorniczych, a i sami kierowcy mieli utrudnione życie, ponieważ światła samochodów odbijały się od szyn, powodując dyskomfort dla kierowców. Sytuacja ta wzmagała się przy deszczowej pogodzie i błyszczącym, mokrym asfalcie.
Tramwaj był dość pojemny, mieścił bowiem 185 pasażerów. W latach produkcji, ze względu na wspomniane szyby, z fabryki wyjechały jedynie 42 sztuki, kursujące w Gdańsku, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu i na Śląsku. W roku 1970 powstało jeszcze pięć sztuk tego typu pojazdów. Były to jednak wozy wąskotorowe, dedykowane Łodzi i Bydgoszczy. Od poprzedników różniły się tym, że ich pudło było o 20 cm węższe. Wyróżniały się także spłaszczonym dachem i podniesioną linią okien. Żaden z tych pojazdów, oznaczonych jako 802N, już nie istnieje.
Obecnie tramwaje 102N kursują w roli pojazdów zabytkowych (Kraków, Poznań, Warszawa i Wrocław) oraz szkoleniowych (Katowice). Szybko bowiem zastąpione zostały przez kolejną serię - 102Na. W ramach ciekawostki wspomnę, że Wrocław przebudowywał swoje "kanciaki" na wersję 102Na, zmieniając ścianę przednią.
| źródło: pl.wikipedia.org |
| źródło: pl.wikipedia.org |
| źródło: galeria.pestka.info |
Brak komentarzy :
Publikowanie komentarza
Anonimowe komentarze nie będą akceptowane