Historia polskiej komunikacji - Ikarus 280

Budapeszteńska fabryka autobusów Ikarus, powstała w roku 1895 w stolicy Węgier, chyba na zawsze zapisze się w motoryzacyjnej i komunikacyjnej historii większej części świata. W niej bowiem, w roku 1972 rozpoczęła się konstrukcja autobusów Ikarus, pochodzących z rozbudowanej serii 280. Autobusów wydajnych, odpornych na przeciążenia, mało awaryjnych, prostych w obsłudze, a przede wszystkim takich, które były w stanie stawić czoła każdym warunkom pogodowym (warto przypomnieć sobie zimę stulecia w latach 70. XX wieku, kiedy w Warszawie na ulicę wyruszyły wyłącznie "Ikary").

Seria autobusów Ikarus 280 weszła do seryjnej produkcji w roku 1972 i przez 30 lat świat był sukcesywnie zasilany kolejnymi pojazdami tej serii. Wszystko zaczęło się od modelu 280.02, produkowanego na rynek NRD. W roku 1974 piętnaście egzemplarzy z tej serii trafiło do Katowic.

Kolejna była seria 280.11, produkowana od roku 1978. Wyposażone w 6-cylindrowy silnik Raba-MAN oraz 5-biegową przekładnię manualną Csepel autobusy miały 142 KM mocy! W sumie do Polski przyjechało ich około 700, z czego 400 do WPK Katowice, a pozostałe trafiły do Warszawy. Pojazdy te były eksploatowane wyłącznie w tych dwóch zakładach. Model ten miał jednak pewne wady, jak brak wydzielenia kabiny kierowcy czy zbyt małe klapy dachowe.

Firma naniosła poprawki i przystąpiła do produkcji kolejnego modelu Ikarusów - 280.26. To najpopularniejszy i najlepiej w Polsce znany model z rodziny 280. Autobusy te przyjeżdżały do Polski w latach 1979-1992. Od roku 1990 istniała możliwość montażu w nich automatycznej przekładni.

W międzyczasie producent oferował model 280.46, wyposażony z dwubiegową przekładnię automatyczną Praga. Na zakup tych wozów zdecydowała się jedynie Warszawa, która nabyła 11 sztuk  (w 1984 i 1986 roku). Skrzynia jednak była maksymalnie awaryjna, przez co dalsze zakupy nie doszły do skutku.

Wersja 280.53 była modelem przystosowanym do przewozów podmiejskich, w typie PKS. Stąd też model ten szybko wzbogacił zakłady PKS charakteryzujące się liniami o dużym natężeniu ruchu.

Lata 90. przyniosły kolejne modele z tej rodziny autobusów: 280.57 (w Łodzi i Warszawie), 280.58 (automatyczna wersja poprzednika, budowana w latach 1991-1993). Do roku 1995 w Polsce prowadzona była sprzedaż modeli 280.37 i 280.38, wyposażonych już w automatyczne skrzynie biegów Voith lub ZF. W tych modelach pojawiały się już płatowe drzwi, zastępujące harmonijki.

Ostatnimi modelami dostarczonymi przez węgierskiego producenta do Polski były pojazdy z serii 280.70, oznaczane dodatkowo literami (najpopularniejsze A i E). W latach 1993-1997 do Polski sprzedano co najmniej kilkaset tego typu pojazdów, wyposażonych już w płatowe drzwi, automatyczne przekładnie Voith, a w ostatniej partii dla Warszawy także w klimatyzację kabiny kierowcy.

Do Polski trafiło na przestrzeni prawie 30 lat co najmniej kilka tysięcy autobusów Ikarus z rodziny 280. W niektórych miastach, jak np. Częstochowa czy Lublin, ciągle pełnią one swoją służbę liniową.

Zabytkowy krakowski Ikarus 280.26 z roku 1988