Historia polskiej komunikacji - Pafawag ED73

W latach 90. ubiegłego wieku, wraz z rosnącymi oczekiwaniami stawianymi przed nowym taborem, wrocławski Pawafag produkował jednostki ED72. W modelu tym wdrażano rozmaite udoskonalenia, co sprawia, że do dziś są one najwygodniejszymi składami całej polskiej rodziny składów elektrycznych. Daleko idące zmiany w 22. egzemplarzu skłoniły zakład do nadania mu nowego wyróżnika serii. Tak, w 1997 roku, wrocławską fabrykę opuściła jednostka ED73.

W wyniku skomplikowanej sytuacji politycznej i finansowej naszego kraju, PKP przestały zamawiać kolejne jednostki, co oznaczało przerwę w budowie kolejnych jednostek, zatrzymując serię na jednym egzemplarzu - ED73-001. Ostatecznie, wskutek przejęcia Pafawagu przez koncern Bombardier, nigdy już we Wrocławiu nie powstała żadna jednostka elektryczna. ED73-001 jest więc jedynym, a zarazem ostatnim w historii składem, wyprodukowanym przez Pafawag.

Czterowagonowy skład, przystosowany do obsługi osób niepełnosprawnych (nawet toaleta była przystosowana) wyróżniał się z kilku względów. Po pierwsze, posiadał odskokowo-przesuwne drzwi, pneumatycznie wspomagane drzwi przejść międzywagonowych, a także większą prędkość maksymalną (120 km/h), uzyskaną dzięki zmianie przełożenia przekładni. Z tego też powodu jednostka musiała kursować samotnie, nie mogąc być łączona z innymi, podobnymi jej ED72.

Jednostka stacjonowała pierwotnie w Poznaniu, następnie trafiła do Wrocławia. W latach 2008-2010 był wyłączony z eksploatacji ze względu na brak części do jego naprawy. Później obsługiwał połączenia InterREGIO między Warszawą a Łodzią, a po kolejnej awarii trafił do Idzikowic, w oczekiwaniu na części zamienne.

Fot. Szakal - Praca własna (commons.wikimedia.org - Licencja Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0-2.5-2.0-1.0 na podstawie Wikimedia Commons)