Zapotrzebowanie na autobusy klasy mini było w Polsce Ludowej widoczne już w latach 50. XX wieku. Z rozmaitych jednak powodów, w tym ekonomicznych, taki autobus nie powstał. Jedynym modelem odpowiadającym małemu natężeniu ruchu podróżnych, była Nysa N59, o której pisałem już na łamach tego bloga. Lukę w gamie polskiego taboru zaczęto wypełniać dopiero w latach 80., po zakończeniu stanu wojennego, kiedy to sanocka fabryka Autosan, we współpracy ze Starem, opracowała prototyp autobusu mini, znany dziś jako Melon.
Pierwsze Autosany H6, oznaczone jako H6-01 i H6-02, były
modelami prototypowymi. Zaprezentowano je w roku 1984. Wersja H6-01
przygotowana była jako wersja miejska, natomiast H6-02 jako autobus komunikacji
międzymiastowej. W późniejszych latach powstawały liczne prototypy, które
rzadko osiągały liczebność większą niż kilka egzemplarzy. Na ich podstawie
tworzono później modele użytkowe i specjalne, wśród nich H6-50 „furgonetka” czy
9-miejscowy H6-56 „Towos”. Seryjna produkcja modeli pasażerskich ruszyła dopiero
w roku 1992.
Autosan H6 produkowany był seryjnie w dwóch wersjach
pasażerskich: H6-10 (międzymiastowy) oraz H6-20 – miejski. Największym odbiorcą
modelu miejskiego było MPK Kraków, które kierowało pojazdy na trasy o małym
natężeniu ruchu. Specjalnie dla tego przewoźnika zastosowano dodatkowe,
jednoskrzydłowe drzwi z tyłu pojazdu.
Autobusy te posiadały rozmaite wyposażenie napędowe. Silniki
dostarczała Andoria, TAM, Iveco czy Deutz. Podobnie skrzynie biegów dostarczane
były przez różnych producentów. Wersja miejska posiadała 32 miejsca ogółem, z
czego 17 siedzących. W wersji międzymiastowej do dyspozycji podróżnych oddano
24 miejsca siedzące.
Produkcję modelu H6 zakończono w roku 2000. Zastąpił go
młodszy brat – Autosan-H7 – zaprezentowany w roku 1999.
| Autosan H6-20 z roku 1996 w barwach MPK Kraków (jeszcze z jedną parą drzwi) - fot. mpk.krakow.pl |
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz
Anonimowe komentarze nie będą akceptowane