Historia polskiej komunikacji - lokomotywa spalinowa TEM2 (SM48)

TEM2 to ciężka manewrowa lokomotywa spalinowa, eksploatowana w Polsce przez PKP i wielu innych przewoźników prywatnych. Produkowana seryjnie od 1967 roku w Briańsku i Ługańsku na terenie Związku Radzieckiego. W naszym kraju TEM2 znana jest także pod kolejowym oznaczeniem SM48, a ponadto popularne są określenia: Tamara i Walentyna.

Radzieckie oznaczenie TEM2 jest skrótem. Jego rozwinięcie to:

• lokomotywa spalinowa (T),
• przekładnia elektryczna (E),
• manewrowa (M), 
• drugi model (2). 

Jej konstrukcja wykorzystuje rozwiązania pochodzące z amerykańskiej lokomotywy ALCO RSD-1, produkowanej w Stanach w latach 40. ubiegłego wieku. Stanowi bezpośrednio rozwinięcie lokomotywy TEM1, produkowanej od 1958 w Briańsku.

W sumie do Polski trafiło 430 egzemplarzy. 130 z nich, w latach 1976-1988, PKP zamówiło do obsługi linii kolejowych graniczących ze Związkiem Radzieckim. Kolejne 300 sztuk, na potrzeby przede wszystkim kolei przemysłowych, zaczęto sprowadzać do kraju w roku 1974. Dostawy te zakończyły się pod koniec lat 80. XX wieku. Dziś część jednostek pracuje w barwach PKP Cargo (około setki), a pozostałe są własnością prywatnych firm, wykorzystujących je przede wszystkim do pracy w obrębie piaskowni. Kilkadziesiąt sztuk wycofano z użytku. Niektóre jednostki przeszły także, mniej lub bardziej zaawansowane, modernizacje.

fot. David Gubler (commons.wikimedia.org)